|
29 items gevonden voor 'Zakelijk' in maandag
echo $numrows ?>De links 1 t/m 29.
| |
Europa: Belgie: Zonnewind.be [ Geolocation ] (Laatste update: Maandag 13 Mei 2013 02:27:16
)
|
- AP: "Chavez verkwistte zijn geld aan gezondheidszorg terwijl hij ook enorme wolkenkrabbers had kunnen bouwen"
Een van de meest bizarre bespiegelingen na de dood van de Venezolaanse president Hugo Chavez komt van Associated Press zakelijke commentator Pamela Sampson. Chavez verspilde volgens deze spreekbuis van Rijk & Machtig het oliegeld van zijn land aan gezondheidszorg, onderwijs en voeding terwijl ook megalomane bouwprojecten had kunnen uitvoeren. Wat voor een monsterlijk wezen moet je zijn om dergelijke prioriteiten te hebben? 12 March , 2013 : 13:24:13
|
| |
Friesland: Gemeente_Leeuwarden: [ Geolocation ] (Laatste update: Maandag 13 Mei 2013 02:27:16
)
|
- Op zoek naar nieuwe grenzen
De gemeenteraad organiseerde dinsdag 23 april op initiatief van raadsleden Sjoerd Feitsma (PvdA) en Gijs Jacobse (NLP) het rondetafelgesprek Op zoek naar nieuwe grenzen. Doel van de avond was om tot criteria en themas te komen voor een toetsingskader bij toekomstige herindelingsaanvragen. Want de herindelingvraagstuk houdt niet op bij het samengaan met een deel van de gemeente Boarnsterhim. HerindelingHoe moet Leeuwarden omgaan met het vraagstuk gemeentelijke herindeling? Hoe moet de gemeente reageren op verzoeken en signalen van omliggende gemeenten die graag bij de gemeente Leeuwarden willen ‘aanhaken’? Die vraag is nu actueel en daarom hebben de Leeuwarder gemeenteraadsleden Sjoerd Feitsma van de PvdA en Gijs Jacobse van de NLP het initiatief genomen om hiervoor een rondetafel gesprek te organiseren met deskundigen (PDF 37 kB). DUSDe avond bestond uit twee delen: een informatief deel en een rondetafelgesprek. Bij het eerst deel lieten prof. M. Allers van de RUG in Groningen en Koos van Dijken van Platform 31 hun licht over dit vraagstuk schijnen vanuit twee verschillende invalshoeken. Prof. Allers, hoogleraar economie en decentrale overheden, vertelde over een lopend onderzoek (PDF, 521 kB) naar de financiële gevolgen op korte en lange termijn na een herindeling. Hieruit blijkt dat het beoogde financiële voordeel niet gehaald wordt. De analyse hiervan is nu nog onderwerp van verder onderzoek. Koos van Dijken benadrukte het belang van het proces (582 kB): een gezamenlijke visie en doelen, elkaar vertrouwen en ruimte geven. Daarnaast introduceerde hij het begrip DUS: Daily Urban System. Dat is het in kaart brengen van patronen die door burgers worden gevolgd in dagelijkse werkzaamheden en activiteiten. Aansluiten bij deze patronen kan tot een goede samenwerking leiden. ThemasDe aanwezigen stelden vragen tijdens het rondetafelgesprek en maakten daar ruim gebruik van. De vragen die leefden konden onderverdeeld worden in verschillende themas: Context/externe omstandigheden: - Rijksbeleid (bezuinigingen)
- Krimpende bevolking
- Schaalvergroting
- Provincie
Cultuur: - Emotie versus zakelijk
- Gelijkwaardigheid
- Diversiteit
Organisatie: - Groot- versus kleinschalig
- Uniformiteit versus diversificatie
- Nieuwe organisatievormen
- Delen van de organisatie naar buiten brengen (SSC)
- Overlappende organisaties
- Digitalisering
Doen gemeentegrenzen er toe?De aanwezige deskundigen reageerden op de vragen van de aanwezigen. Uitgelegd werd bijvoorbeeld dat er niet één ideale schaal is waarop je alle vraagstukken kunt aanpakken. Er zal altijd differentiatie nodig zijn. Gemeente moeten vooral kijken wat ze als overheid moet doen, waar ze aan het stuur zit en daar de bestuurlijke organisatie voor optimaliseren. Vraagstukken waar een gemeente nauwelijks invloed op heeft, zoals economische ontwikkeling, moet geen basis vormen voor de organisatieschaal. Een ander punt dat werd ingebracht is dat burgers gericht zijn op kwaliteit van voorzieningen en overheidsproducten en dat gemeentegrenzen er voor hen niet meer toe doen. VerslagDe avond is opgenomen en kunt u via onderstaande videoverslagen terugkijken: 25 April , 2013 : 08:45:21
|
| |
Friesland: Leeuwarder_Courant_Cultuur: [ Geolocation ] (Laatste update: maandag 13 mei 2013 07:48:06)
|
|
|
| |
Nederland: Atoomstroom_Nieuws: [ Geolocation ] (Laatste update: maandag 13 mei 2013 08:35:46)
|
- Laatste nieuws Atoomstroom op Facebook
Atoomstroom probeert zich als energieleverancier te onderscheiden van de massa. Dat ziet u terug in ons product en in onze service. Maar aan sommige trends ontkomen ook wij niet. Vandaar dat wij u graag attenderen op onze Facebook-pagina. Wij zullen het 'kleine' nieuws voortaan voornamelijk via dit medium gaan communiceren. Mocht u ons nog niet liken op Facebook, doet u dit dan zo snel mogelijk, zodat u op de hoogte blijft van de actualiteiten rondom Atoomstroom. Daarnaast zijn wij ook te volgen op LinkedIn. Hier kunt u terecht voor zakelijke updates en in kunt u in contact komen met met medewerkers. Wij hopen u binnenkort op Facebook en LinkedIn te mogen verwelkomen.
Fri, 22 Mar 2013 13:36:00 +0000
|
- Persbericht: Atoomstroom hoofdsponsor Olympisch programma van Dames rugby Sevens team
PERSBERICHT
Amsterdam, 28 januari 2011
Atoomstroom hoofdsponsor Olympisch programma van Dames rugby Sevens team. Lotto partner van het opleidingsteam.
Rugby Sevens wordt in 2016 onderdeel van de Olympische Spelen. Momenteel behoren de Nederlandse dames (VII) Sevens tot de top 12 van de wereld. Om deelname te garanderen aan het internationale circuit is financiële steun (sponsoring) essentieel. De Nederlandse Rugby Bond (NRB) heeft nu een betrouwbare sponsor gevonden in het bedrijf Atoomstroom, een energiebedrijf dat 100% kernenergie levert aan particulieren en zakelijke gebruikers. Verder wordt Lotto partner van het talententeam om de doorstroming van Nederlands rugbytalent te garanderen.
Gerard Kemps, voorzitter van de NRB laat weten: “We zijn erg blij dat we Atoomstroom hebben kunnen strikken als sponsor van de NRB. De jonge-honden, no-nonsense houding van het bedrijf is een goede match met ons dames Sevens team. We zien in Atoomstroom de ideale partner om ons te helpen Olympisch goud te behalen.“
Sjef Peeraer, directeur Atoomstroom : “Wij ondersteunen graag de ambities van een groep gedreven rugbyspeelsters en coach. Rugby wordt wel gezien als een bijzonder gevaarlijke sport, zeker voor dames. De realiteit is anders en daar zien wij een parallel met Atoomstroom. Ook daar bestaan allerlei vooroordelen tegen. Met de Olympische Spelen van 2016 in het vooruitzicht heb ik er alle vertrouwen in dat de Nederlandse rugbydames de vooroordelen tegen hun sport uit de wereld helpen. Hoe kan dat beter dan door in Rio de Janeiro voor goud te gaan? Het perspectief is er zeker, tijdens het EK 2010 in Moskou is het Nederlands dames Sevens team 2e geworden!”
De NRB heeft met ondersteuning van het CTO (Centrum voor Topsport en Onderwijs) en NOC*NSF inmiddels een topsportprogramma ontwikkeld. Er is een fulltime coach aangesteld, Gareth Gilbert uit Zuid-Afrika. Vanaf november 2010 trainen de dames dagelijks en vanaf februari 2011 zal het team deelnemen aan een circuit van internationale toernooien in onder andere Las Vegas, Hong Kong, Rome en Dubai. De doelstelling voor 2011 is het behalen van de A- status tijdens het EK. Vanaf september 2011 zullen de speelsters full time gaan trainen.
De NRB start naast het full time programma met een talentenprogramma voor vrouwelijk Nederlands rugbytalent. Voor dit talentenprogramma zijn in 2011 ook een reeks toernooien ingepland. De Lotto zal met name in dit programma partner worden van de NRB. Manager Goede Doelen Rieneke van de Laar van De Lotto is blij met de samenwerking tussen Lotto en de NRB: “Wij zien in rugby een fantastische sport met heel veel mogelijkheden en we hebben veel vertrouwen in het talententeam”.
Voor vragen kunt u terecht bij:
De Lotto, afdeling PR: Linda Lap, lap@lotto.nl, 06-13 85 55 12
Sun, 30 Jan 2011 21:59:00 +0000
|
| |
Nederland: EG_Blog_Energy: [ Geolocation ] (Laatste update: maandag 13 mei 2013 06:52:21)
|
- Upgraden van het elektriciteitsnet met vliegwielen en lucht
Dit artikel is het tweede uit een serie van twee artikelen. Het onderwerp van deze twee gaat over het elektriciteitsnet, het ontstaan, de uitvinders, en welke veranderingen er voor de deur staan. Dit is het tweede artikel van de serie, en gaat voornamelijk over de toekomst en welke veranderingen er te wachten staan. Het beperkt zijn in feite voornamelijk tot het aspect van energie-opslag.
 | Steenkoolcentrales en windturbines in Hohenhameln, Duitsland |
Er zijn verschillende elementen nodig voor een elektriciteitsnet om functioneel te kunnen zijn. Eén van deze elementen is dat het elektriciteitsnet in staat moet zijn om een bepaalde hoeveelheid energie op te slaan om het dan later te leveren wanneer de vraag er is. Een ander element is dat de infrastructuur moet aanwezig zijn om de elektriciteit te leveren tot aan de locaties van de aangesloten verbruikers. In het algemeen kunnen deze elementen opgedeeld worden in drie groepen, namelijk opslag, distributie en transmissie. De rol van opslag, als één van deze drie, is zorgen voor een 'ontkoppeling' tussen het opwekken van elektriciteit en het gebruik van deze elektriciteit. Indien er geen opslagcapaciteit aanwezig is in een elektriciteitsnet, dan moet de elektriciteit steeds op nagenoeg hetzelfde ogenblik opgewekt worden als dat het verbruikt wordt. Dit zou, door het grote aantal verbruikers aangesloten op een elektriciteitsnet, een zeer moeilijke opgave zijn. In het elektriciteitsverbruik zijn er steeds variaties, deze variaties vinden plaats op verschillende tijdsperiodes. Zo zijn er variaties op een dagelijkse 'cyclus', er zijn ook variaties in het elektriciteitsverbruik over de verschillende seizoenen. Daarnaast met de opkomst van de hernieuwbare energiebronnen, die steeds een groter aandeel van onze energiemix zullen uitmaken, zal er nog een derde bron variaties bijkomen. Namelijk is de productie van vele van deze hernieuwbare energiebronnen niet constant maar varieert het mee met natuurlijke cyclussen/variaties. Namelijk als het hard waait, zal er veel elektriciteit opgewekt worden door de windmolens en op een zonnige dag zal er veel elektriciteit geproduceerd worden door de zonnepanelen. Opslagcapaciteit is dus zeker een noodzakelijk element van een elektriciteitsnet en zal in de (nabije) toekomst waarschijnlijk nog een stuk belangrijker gaan worden.
Doordat er verschillende bronnen van variaties zijn, is het zeer moeilijk om één systeem te bedenken dat alle verschillende soorten variaties zou kunnen opvangen. Momenteel bestaan er al een reeks verschillende technologieën waarmee men de variaties in het elektriciteitsnet kan gaan opvangen en elektriciteit kan opslaan worden voor later gebruik. Elk van deze technologieën heeft steeds zijn eigen typische tijd voor het opvangen van variaties. Het ene systeem kan beter omgaan met variaties die ontstaan doordat de productie en het verbruik van elektriciteit niet op hetzelfde moment gebeurt, dus op een erg korte tijdschaal. Andere technologieën kunnen dan beter omgaan met variaties over langere periodes, zoals die gedurende een dag. En een andere technologie is beter geschikt voor de wekelijkse variaties in het elektriciteitsverbruik. Energie kan in veel verschillende vormen opgeslagen worden, namelijk als kinetische, potentiële, thermische, chemische, elektrische, magnetische energie en waarschijnlijk bestaan er ook nog andere mogelijke vormen. Het is ook steeds mogelijk dat er meerdere van deze vormen gebruikt worden. Veel gebruikte technologieën voor de opslag van energie zijn onder andere pompcentrales, gecomprimeerde lucht, vliegwielen, thermische opslag van energie in het algemeen, batterijen, supercondensators. Elk van deze opgesomde technologieën wordt voor verschillende toepassingen en in verschillende sectoren gebruikt maar wel zijn ze niet allemaal al even 'volwassen'. Sommige van de technologieën in deze opsomming bevinden zich nog steeds in een ontwikkelingsfase of wordt slechts op een beperkte schaal ingezet.  | | Pompcentrale voor energieopslag in Vianden, Luxemburg |
Momenteel zijn pompcentrales bijna de enige technologie die bij elektriciteitsnet, echt op commerciële en grote schaal gebruikt wordt voor de opslag van elektriciteit. En er is wel een moeilijk te omzeilen probleem bij het bouwen van pompcentrales. Namelijk moet er een geschikte locatie gevonden worden die voldoet aan de geografische vereiste. Deze vereiste is dat het moet mogelijk zijn om twee bassins aan te leggen waartussen er een bepaald hoogteverschil aanwezig is. Momenteel zijn er ook nog twee andere energie-opslag technologieën die grote kanshebbers zijn voor een doorbraak op grote schaal. Deze zijn namelijk technologie waarbij er gebruik wordt gemaakt van gecomprimeerde lucht en die waar vliegwielen gebruikt worden. Deze zijn in het algemeen eenvoudiger te bouwen dan een pompcentrale en maar kunnen ook gebruikt worden om een aanzienlijke hoeveelheid elektriciteit te gaan opslaan. Momenteel wordt er voor de opslag van elektriciteit bij een elektriciteitsnet heel vaak gebruik gemaakt van ook enorm grote batterijen - of toch gebouwen die vol met batterijen staan. Maar batterijen zijn een relatief duur alternatief voor dit probleem en deze hebben ook een relatief korte levensduur. Dus een andere, goedkoper en duurzamer alternatief zou zeer welkom zijn voor energieopslag in de toekomst.
En dit zorgt ervoor dat er meer en meer interesse komt voor de andere alternatieven zoals gecomprimeerde lucht en vliegwielen. Deze toenemende interesse komt deels door het toenemende aandeel van hernieuwbare energiebronnen, zoals windenergie en zonne-energie, in onze energiemix of althans door de plannen voor de infrastructuur voor deze hernieuwbare energiebronnen. Maar daarnaast wordt er ook maar steeds meer elektriciteit verbruikt en zijn er ook meer aangesloten verbruikers op het net. Dit zorgt ook voor meer variaties in de vraag naar elektriciteit, bijvoorbeeld tussen de piek- en daluren gedurende een dag. De energie-opslag technologie waarbij gebruik gemaakt wordt van gecomprimeerde lucht zou vooral dienen om grote hoeveelheden energie op te slaan over een langere periode, namelijk meerdere uren of zelfs een volledige nacht. Het algemene principe is dat op het ogenblik dat er 'teveel' elektriciteit geproduceerd wordt, de overschot aan elektriciteit zou gaan naar het aandrijven van een aantal compressors. Deze compressors zouden lucht uit de atmosfeer nemen en die gaan comprimeren tot een hogere druk. Deze gecomprimeerde lucht zou dan ergens opgeslagen worden. En dan op een later moment, wanneer er elektriciteit 'tekort' is op het elektriciteitsnet, dan zou men deze gecomprimeerde lucht laten expanderen totdat het terug de atmosferische druk bereikt heeft. Deze expansie zou plaatsvinden in een turbine en tijdens deze expansie zou de lucht dan de turbine en op zijn beurt een generator aandrijven die de opgeslagen energie terugwint en deze terug op het net zet. Voor de opslag van de gecomprimeerde lucht zou men gebruik kunnen maken van verlaten schachtbouwmijnen, die met een aantal maatregelen zo goed als luchtdicht gemaakt zouden kunnen worden. Er bestaan zo'n drie verschillende types voor de technologie voor energie-opslag met gecomprimeerde lucht. Het verschil tussen deze drie types is wat er gebeurt met de warmte die ontstaat tijdens het comprimeren van de lucht. Namelijk wanneer men de druk in de lucht zal opdrijven met behulp van compressoren dan zal ook de temperatuur gaan toenemen. En bij decompressie of dus de expansie, is het een vereiste dat de lucht terug of nog steeds een hoge temperatuur heeft. Dit is dus noodzakelijk om de energie terug te winnen uit de gecomprimeerde lucht. De drie verschillende types zijn adiabatische, diabatische, en isotherme opslag van de gecomprimeerde lucht. Bij adiabatische opslag van de gecomprimeerde lucht wordt de warmte die ontstaat bij het comprimeren apart opgeslagen na de compressie. En dan wanneer de energie teruggewonnen moet worden, dat wordt de warmte 'teruggegeven' aan de gecomprimeerde lucht net voor de expansie. Bij diabatische opslag van de gecomprimeerde lucht wordt de extra warmte die ontstaat bij het comprimeren afgevoerd tijdens de opslag van de gecomprimeerde lucht. Dit kan gedaan worden met intercoolers en zo wordt een deel van de thermische energie deels teruggewonnen en de rest afgevoerd naar de atmosfeer als restwarmte. Wanneer de opgeslagen energie dan teruggewonnen moet worden, dan moet de gecomprimeerde lucht eerst terug opgewarmd worden vooraleer men de energie kan gaan terugwinnen. Het opwarmen van de opgeslagen lucht kan gedaan worden met een brander op aardgas of door gebruik te maken van een andere bron van thermische energie. De laatste methode voor opslag is de isotherme compressie en expansie, waarbij men tracht de temperatuur van de lucht constant te houden door constante warmte uitwisseling met de omgeving. Dit is enkel praktisch haalbaar voor lage energie niveau's, met zeer efficiënte warmtewisselaars en over een relatief grote tijdsperiode.
 | Beacon Power's energie-opslag installatie in Stephentown, New York waarbij vliegwielen gebruikt worden om de energie op te slaan. |
De energie-opslag technologie waarbij er gebruik gemaakt wordt van vliegwielen zou dienen om variaties op een korte tijdsperiode te gaan opvangen. Het is namelijk zo dat er in de vraag naar elektriciteit, op een zeer korte tijdsperiode, heel wat kleine variaties optreden in het verbruik. Namelijk doordat er constant toestellen ingeschakeld en uitgeschakeld worden door de gebruikers aangesloten op het net. In het algemeen zouden vliegwielen dienen om energie op te slaan voor zo'n 15 minuten voordat het dan weer af te geven. Want, namelijk is het zo dat een grote elektriciteitscentrale zoals een steenkool-, aardgas-, kerncentrale ook zijn elektriciteitsproductie kan aanpassen aan het verbruik. Dit is mogelijk door de frequentie van de opgewekte elektriciteit zo te gaan aanpassen en dat ook de energie-inhoud aangepast wordt.
Maar in dergelijke grote centrales duurt het steeds zo'n 5 minuten of langer vooraleer het zich kan gaan aanpassen aan de vraag naar elektriciteit. En hier is dan dat de technologie van de energieopslag met vliegwielen komt kijken. Namelijk doordat deze in staat zijn om op een zeer korte tijdsperiode energie op te slaan en terug af te geven. Deze vliegwielen zijn verbonden met een elektrische motor/generator. Wanneer er energie moet opgeslagen worden, dan wordt de motorfunctie gebruikt om het vliegwiel (sneller) te laten draaien. Wanneer de energie dan teruggevraagd worden, dan wordt de generatorfunctie gebruikt om de kinetische energie terug om te zetten in elektrische energie. In het algemeen zouden dan een reeks van dergelijke vliegwielen gebruikt worden om de 'kleine' variaties in het elektriciteitsverbruik te gaan opvangen, zodat men de grote elektriciteitscentrales deels kan verlossen van deze taak.
Van allebei deze energie-opslag technologieën, gecomprimeerde lucht en vliegwielen, zijn er nog maar een paar commerciële installaties in gebruik. Maar er worden steeds meer plannen gemaakt om nieuwe energie-opslag installaties te bouwen. En als we de capaciteit van al deze plannen om nieuwe installaties bij te bouwen, dan zien we dat totale energie-opslag capaciteit in de wereld binnenkort meer dan verdubbeld zal worden. Een dergelijke groei komt doordat er nog maar sinds kort veel interesse is in energie-opslag technologieën. Zo'n 10 jaar geleden was er nagenoeg bijna geen interesse in energie-opslag maar de laatste jaren met de sterke opkomst van de hernieuwbare energiebronnen wordt dit onderwerp en deze technologieën steeds maar belangrijker. Tue, 22 Mar 2011 05:00:00 +0000
|
- CO2-afvang & -opslag project in China krijgt veel belangstelling
De grote hoeveelheid broeikasgassen die er jaarlijks uitgestoten worden door de mens dreigen een steeds groter probleem te worden. Momenteel wordt er jaarlijks ongeveer zo'n 22 gigaton (22 . 10^9 ton) CO2 uitgestoten door de mens. Omdat men nog niet exact kan voorspellen wat de gevolgen zullen zijn van deze extra hoeveelheid broeikasgassen in de atmosfeer heeft het een tijdje geduurd vooraleer men er echt aandacht is aan beginnen geven. Maar er kan wel gezegd worden dat de laatste jaren er steeds meer en meer belang aan gehecht wordt. En hiermee is men beginnen zoeken naar manieren om deze uitstoot van broeikasgassen te reduceren. Eén van deze manieren waarmee men dit wil bereiken is via de ontwikkeling van een nieuwe technologie die belet dat er steeds meer broeikasgassen (voornamelijk dan CO2) in de atmosfeer zullen terecht komen. Deze kreeg de naam CO2-afvang en -opslag ofwel Carbon Capture and Storage (CCS). Het algemene idee hierachter is om het CO2, die ontstaat tijdens de verbranding van fossiele brandstoffen niet zomaar vrij in de atmosfeer te gaan uitstoten. Maar daarvan zou het gas opgevangen worden en opgeslagen worden. Met deze technologie zou men theoretisch fossiele brandstoffen "klimaatneutraal" gebruikt kunnen worden. Of anders gezegd kan hiermee ervoor zorgen dat het gebruik van fossiele brandstoffen geen impact meer zou gaan hebben op het klimaat. Het doel van deze technologie kan eigenlijk ook gezien worden als een poging om het vermogen van de aarde om CO2 vast te leggen artificieel te gaan verhogen. Dit omdat het afgevangen CO2 gas ook ergens moet opgeslagen worden.
Het opvangen van het CO2 kan in principe gedaan worden bij allerhande processen, voornamelijk dan bij energieprocessen waarbij er fossiele brandstoffen verbrand worden. Maar dit is ook mogelijk bij andere industriële processen zoals bijvoorbeeld bij cementproductie, kunstmestproductie, of staalproductie. Bij deze processen wordt er namelijk ook een heleboel CO2 geproduceerd en momenteel komt die allemaal vrij in de atmosfeer terecht. CCS helpt rechtstreeks in tegen klimaatverandering, namelijk het beperkt de hoeveelheid CO2 er in de atmosfeer terecht komt. En in plaats van in de atmosfeer wordt het gas opgeslagen. Algemeen wordt CCS gezien als een soort van tussenoplossing voor tijdens de transitie naar een volledig duurzame energiemix. CCS zou kunnen helpen om de mens meer tijd te geven om deze transitie te doorlopen. Fundamenteel zijn er twee soorten uitwerkingen mogelijk van het principe van CCS. Namelijk kan het CO2 op twee plaatsen afgevangen worden in de proces van energieproductie uit fossiele brandstoffen. Deze twee plaatsen zijn ofwel voor de verbranding of na de verbranding van de fossiele brandstof.
Wanneer men het CO2 wil afvangen voor de verbranding dan moet de fossiele brandstof, die dient als grondstof voor de energieproductie, voor het verbrandingsproces bewerkt worden. Namelijk moet de fossiele brandstof eerst omgezet worden in syngas. Syngas of SNG is een gasmengsel dat koolstofmonoxide (CO) en waterstofgas (H2) bevat. Men kan syngas verkrijgen door een fossiele brandstof te verbranden in een zuurstofarme omgeving en stoom te gaan toevoegen tijdens dit proces. Simpel uitgelegd is het doordat bij de verbranding van de fossiele brandstof er een tekort is aan zuurstof zullen er zuurstofatomen 'ontrokken' worden van de watermoleculen. Het zuurstofatoom gaat reageren met de koolwaterstoffen van de fossiele brandstof en zo wordt er koolstofmonoxide (CO) gevormd. Van de watermoleculen zijn de zuurstofatomen verdwenen waardoor er enkel nog waterstofatomen overblijven, en twee zo'n atomen samen vormen waterstofgas. Eenmaal het syngas gevormd is, dan kan men het koolstofmonoxide gaan afscheiden onder de vorm van CO2. En zo verkrijgt men een gas dat nagenoeg enkel maar waterstofgas bevat. Dit waterstofgas kan dan gebruikt worden voor energieproductie. En wanneer men het waterstofgas verbrandt (oxideert), dan wordt er enkel maar water gevormd en geen CO2. Dus kunnen de restgassen vrij in de atmosfeer uitgestoten worden zonder kwalijke gevolgen.
Wanneer men het CO2 wil afvangen na de verbranding dan gaat het proces op een compleet verschillende manier in zijn werk. Dan moet de fossiele brandstof geen voorbehandeling ondergaan. De fossiele brandstoffen worden dan verbrand net zoals dit gedaan wordt zonder CCS. Maar nu worden de rookgassen die ontstaan tijdens de verbranding niet zomaar uitgestoten in de atmosfeer. Deze gassen worden na de verbranding eerst gewassen in een gaswasser. In een gaswasser wordt er gebruik gemaakt van absorptie om de rookgassen te ontdoen van CO2. Dit wordt gedaan met speciaal ontwikkelde absorbenten die het CO2 op nemen en daarna weer kunnen afgeven op een andere locatie en in andere omstandigheden. Dit laat dus toe om deze absorbenten te hergebruiken.
Tot nu toe heeft deze technologie zijn grote doorbraak nog niet gekend. En dit is hoofdzakelijk te wijten aan het feit dat het relatief veel kost. Uiteraard is de meerkost voor de opvang en opslag van de geproduceerde CO2 afhankelijk van welke fossiele brandstof er gebruikt wordt bij de energieproductie. En daarnaast is de kostprijs ook afhankelijk van welke technologie er gebruikt wordt bij de energieproductie. Indien men CCS zou doorvoeren bij de bestaande elektriciteitscentrale waarbij er gebruik gemaakt wordt van fossiele brandstoffen dan zou de kostprijs van de geproduceerde elektriciteit enorm gaan stijgen. Naar schatting zou de kostprijs per kilowattuur van de elektriciteit van een steenkoolcentrale tussen de 60% en 230% gaan toenemen, en voor een aardgascentrale tussen de 40% en 70% wanneer men de geproduceerde CO2 wil afvangen en opslaan. Deze toename van de kostprijs is echt aanzienlijk ligt hoogstwaarschijnlijk aan de oorzaak van het uitblijven van een echte doorbraak van deze technologie. Daarnaast is er in het algemeen ook een publieke afschuw voor de opslag van CO2 nabij bewoonde gebieden.
 Maar nu blijkt er toch een manier te zijn om de opvang en opslag van CO2 te realiseren tegen een aanvaardbare kostprijs. Namelijk is men er in China blijkbaar in geslaagd om dit te realiseren. De Shidongkou No. 2 is een elektriciteitscentrale nabij Sjanghai die gebruikt maakt van steenkool voor de productie van elektriciteit. Deze centrale heeft een capaciteit van ongeveer 1320 megawatt. En momenteel is heeft men er ook een installatie bijgebouwd waarmee het geproduceerde CO2 afgevangen kan worden. Het systeem zou jaarlijks 120.000 ton CO2 uit slechts 3% uitlaatgassen van de centrale kunnen halen. Deze hoeveelheid is inderdaad relatief gezien niet zo veel, namelijk bedraagt dit 0,000545% van de totale jaarlijks CO2 uitstoot door de mens. Maar wat wel erg opmerkelijk is aan deze installatie is de prijs waartegen dat de CO2 uit de rookgassen gehaald kan worden. Per ton CO2 zou het 'slechts' $30 à $35 kosten. Dit is een heel stuk lager dan wat men voordien steeds had verwacht, namelijk dat het voor een steenkoolcentrale ongeveer tussen de $66 à $135 per ton CO2 zou kosten. En daarom kreeg de installatie bij de Shidongkou No. 2 elektriciteitscentrale heel veel aandacht.
Bij eerdere projecten lag de kostprijs steeds veel hoger dan bij Shidongkou No.2. En daarom kijkt iedereen vol bewondering naar de technologie die men daar gebruikt. Deze technologie zal wellicht 'het' hulpmiddel worden voor steenkoolcentrales om te zorgen dat hun impact op de klimaatverandering sterk verminderd. Indien men van plan is om deze technologie te gaan exporteren naar andere steenkoolcentrales dan lijkt het erop dat CCS veel eerder zijn grote doorbraak zal maken dan dat men origineel had verwacht. Veel experts zijn enorm geïnteresseerd om erachter te komen hoe de Chinezen dit voor elkaar gekregen hebben.
Deze CCS installatie volgt het principe van het afvangen van het CO2 na de verbranding van de fossiele brandstoffen. De rookgassen die ontstaan tijdens de verbranding, die rijk zijn aan CO2, worden eerst door een vat, met daarin een amine gebaseerd solvent geleid. Dit solvent reageert met de rookgassen en neemt zo het CO2 in de rookgassen op. Het solvent wordt daarna, eenmaal het een bepaalde hoeveelheid CO2 heeft opgenomen, afgevoerd naar een ander vat. Daar wordt het opgewarmd en hierdoor wordt het opgenomen CO2 weer afgegeven en zo kan men het solvent opnieuw gaan gebruiken om terug CO2 te afvangen uit de rookgassen van de centrale. De CO2 die eerst opgenomen en daarna weer is afgegeven door het solvent kan dan gebruikt worden voor bepaalde toepassingen of opgeslagen worden. Normaal gezien nam dit proces zo'n 25% van de geproduceerde energie van een steenkoolcentrale op. Dit is een opmerkelijk aandeel waardoor maar weinig centrales maar weinig interesse hadden voor de technologie. Maar bij de installatie van Shidongku No.2 wordt er niet zo'n groot aandeel van de geproduceerde energie gebruikt voor het afvangen van de CO2. De kostprijs voor het zuiveren van de afgevangen CO2 ligt zo'n 5 maal lager bij de Chinese elektriciteitscentrale, namelijk bedraagt deze zo'n $20 per ton.
Wat er juist voor zorgt dat de kostprijs van de afvang van het CO2 zoveel lager ligt is tot nu toe nog steeds onduidelijk voor de buitenwereld. Sommige wetenschappers die onderzoek voeren naar CCS in de VS vermoeden dat dit simpelweg komt doordat in China zaken zoals goedkopere arbeidskracht en minder druk door de regelgevers aan de oorzaak ligt. En andere oorzaak die aan de oorzaak zou kunnen liggen van de lagere kostprijs is het feit dat alles omtrent de 'steenkool-industrie' goedkoper is in China. Gemiddeld zou alles wat met steenkool te maken heeft in China slechts één derde kosten van wat normaal gezien kost in de VS. Uiteraard zal de prijsreductie niet alleen voortkomen uit deze zaken. Namelijk zal er ook wel technologische vooruitgang geboekt zijn bij de ontwikkeling van de CCS installatie van Shidongkou No.2. Maar er is dus nog een relatief grote onzekerheid over hoeveel van de kostprijsreductie er afkomstig is van de technologische vooruitgang en hoeveel van de andere zaken.
 Shidongkou No.2 is niet de eerste elektriciteitscentrale in China die uitgerust wordt met een installatie voor de afvang CO2. In China is men er al een tijdje mee bezig om de technologie van CCS verder te ontwikkeling voor commercieel gebruik. En ondanks dit wordt China toch nog veel gezien als de grote boosdoener op het vlak van de bestrijding van de klimaatverandering. Tot nu toe is het steeds een leuke statistiek geweest dat "er in China zo ongeveer elke twee weken een nieuwe elektriciteitscentrale bijkomt, en dan hoofdzakelijk steenkoolcentrales". Maar wat men er veelal vergeet bij te zeggen is hoeveel centrales er gesloten worden in China. Namelijk is het één van China's prioriteiten om zoveel mogelijk te gaan besparen op steenkool, zodat ze nog zo lang mogelijk weg kunnen met de voorraad waar ze nu nog over beschikken. Daarnaast worden de verbrandingsgassen in China een steeds groter wordend probleem, namelijk doordat deze zorgen voor zure regen en heel smog in de steden. Daarom heeft het er veel belang bij om de technologie voor de opvang en opslag van CO2 verder te gaan ontwikkelen en invoeren.
Geschreven door Emile Glorieux, bron [nature] Thu, 10 Feb 2011 05:00:00 +0000
|
- De evolutie van het energieverbruik van de mens
 De mensen op aarde zorgen ervoor dat er een heleboel broeikasgassen in de atmosfeer terecht komen. Veel meer dan dat er op natuurlijke wijze terechtkomen. De mens doet dit vermoedelijk al vanaf het moment dat hij hier voor het eerst was. Maar door de evolutie is hij steeds meer en meer broeikasgassen gaan uitstoten. De activiteit van de mens die zorgt voor deze uitstoot, is hoofdzakelijk de productie van energie en dus uiteraard het verbruik van deze geproduceerde energie. In het begin dat de mens hier op de aarde was verbruikte hij, per persoon, een heleboel minder energie dan dat hij dat nu doet. In het begin, toen de mens nog niets van technologie ter beschikking had, werd de enige energie die hij produceerde diegene die geproduceerd werd door zijn lichaam. En dus de enige grondstof die de mens toen nodig had was voedsel. Naar schatting zou men toen dagelijks zo'n 2000 kilocalorieën nodig gehad hebben om te kunnen overleven. Dit is ongeveer equivalent aan 100 Watt.
Toen de mens dan later leerde vuur maken en eten koken nam zijn dagelijkse energieconsumptie toe, vermoedelijk verbruikte hij dan zo'n 300 W per hoofd van de bevolking. De volgende grote opmerkelijke stap in de energieproductie van de mens was, rond zo'n 4000 jaren voor Christus, toen men begon dieren te gebruiken als energiebron. Dit was voornamelijk voor transportdoeleinden en voor het bewerken van de akkers. Maar naast de energie van dieren begon men toen ook gebruikt te maken van zonne-energie. Dit namelijk voor het drogen van granen en om bouwmaterialen te produceren zoals bijvoorbeeld bakstenen. Op dat moment zal de energieconsumptie van de gemiddelde mens waarschijnlijk zo'n 800 Watt. Na deze stap bleef verdere evolutie een lange tijd uit. Voor een lange tijd bleef de mens hoofdzakelijk dezelfde energiebronnen benutten terwijl andere onbenut bleven, ook al was de technologie ervoor beschikbaar. Op het eerste zicht lijkt dit vrij onlogisch maar volgens experts komt dit hoofdzakelijk door culturele redenen.
Het duurde tot de middeleeuwen vooraleer er terug een grote omschakeling plaatsvond naar andere energiebronnen. Het was toen dat de opkomst van de windmolens en watermolens plaatsvond. De technologie voor water- en windmolens bestond echter al een heel tijd maar werd voor de middeleeuwen nooit op grote schaal gebruikt. Maar ook andere zaken begon begonnen steeds meer in gebruikt te geraken, zoals open haarden om de huizen te verwarmen, meer geavanceerde landbouw, windenergie bij de zeilschepen en nog vele andere zaken zorgden ervoor dat het gemiddeld energieverbruik van de mens verder steeg. Namelijk rond 1200 na Christus zou in Europa, het gemiddeld energieverbruik toegenomen zijn van zo'n 300 Watt naar ongeveer 2000 Watt per inwoner, maar elders in de wereld bleef het gemiddeld energieverbruik waarschijnlijk lager dan in Europa. En vanaf dat ogenblik is het energieverbruik van de mens steeds sneller gaan toenemen.
Tijdens de industriële revolutie in het Westen nam de snelheid waarmee het gemiddeld energieverbruik toenam zoveel malen sneller toe dan ooit tevoren. Maar de industriële revolutie zorgde enkel voor een toename in Europa en later ook in de VS. Maar in de andere landen bleef het energieverbruik in grote lijnen hetzelfde of nam het maar vrij langzaam toe. En tot op de dag van vandaag heeft dit gezorgd voor een enorm grote ongelijkheid op het vlak van energieverbruik per inwoner in de wereld. Momenteel is het nog steeds zo dat een relatief kleine groep mensen verantwoordelijk zijn voor het grootste verbruik van energie. En dat daarentegen een zeer grote groep mensen maar een relatief klein gemiddeld energieverbruik heeft. Namelijk 72% van de wereldbevolking verbruikt minder dan 2000 Watt per inwoner, 22% verbruikt tussen de 2000 Watt en 7000 Watt per inwoner en 6% van de wereldbevolking verbruikt gemiddeld meer dat 7000 Watt per inwoner.
 Maar over deze periode is niet alleen het gemiddeld energieverbruik van de aardbewoner gestegen van 100 Watt tot het huidige niveau, maar ook de wereldpopulatie is over deze periode enorm toegenomen. Dus is de mens is niet alleen steeds meer en meer energie gaan verbruiken maar daarnaast zijn er ook steeds meer en meer mensen op de wereld bijgekomen. Op zich zou het energieverbruik van de mens geen probleem mogen zijn. Namelijk want in het begin dat de mens op aarde was al de geproduceerde energie uitsluitend afkomstig van hernieuwbare energiebronnen. Maar dit is hij niet blijven doen, over deze periode is hij meer en meer gebruik gaan maken van fossiele brandstoffen, en dan zeker in de laatste 150 jaar. Fossiele brandstoffen zijn uiteraard geen hernieuwbare energiebron wat dus betekent dat de voorraad aan deze energie niet oneindig groot is. Daarnaast is het voorkomen van deze fossiele brandstoffen relatief geconcentreerd op een beperkt aantal locatie op aarde. Zeker ten opzichte van het voorkomen van vele van de hernieuwbare energiebronnen. Dit betekent dat het een stuk moeilijker is om fossiele brandstoffen toegankelijk te maken voor alle mensen op aarde omdat de grondstoffen voor fossiele brandstoffen slechts op een 'beperkt' aantal locatie kunnen ontgonnen worden. Om de energie vrij te krijgen uit fossiele brandstoffen moet men deze gaan verbranden. Bij het verbranden van fossiele brandstoffen komt er thermische energie vrij die moet 'opgevangen' worden en dan eventueel omgezet moet worden naar een andere bruikbare vorm van energie. En tijdens de verbranding van fossiele brandstoffen komt er niet alleen een bepaalde hoeveelheid energie vrij maar ook broeikasgassen. Deze gassen belanden dan uiteindelijk nagenoeg altijd in de atmosfeer. Wanneer deze gassen in de atmosfeer zijn, gaan ze het klimaat beïnvloeden. De manier waarop deze gassen het klimaat beïnvloed heeft allerhande gevolgen voor het leven op aarde. Wanneer het klimaat verandert kan dit zeer grootschalige gevolgen hebben en deze zijn meestal niet zo'n aangenaam voor de mens. En wanneer men naar de toekomst kijkt, lijkt het er op het eerste zicht op dat deze trends - van toenemend energieverbruik, toenemende wereldpopulatie en toenemend verbruik van fossiele brandstoffen - zich nog zullen verder zetten. En daarom kan het wel eens van belang zijn om nu voorzorgsmaatregelen te gaan nemen om deze trends te gaan afremmen. Het probleem is om een manier te vinden om deze trends te gaan afremmen en veelal is dit niet zo eenvoudig. Er zijn vele verschillende mogelijkheden om dit aan te pakken. En van al deze mogelijke manieren zal waarschijnlijk elke manier afzonderlijk een deel van de totale oplossing worden. Bijvoorbeeld, zo kan men de verdere toename van de wereldbevolking gaan afremmen door de kindersterfte en de armoede aan te pakken. Maar bijvoorbeeld daarnaast zorgt beter onderwijs (vooral dan voor de meisjes in het land) voor een minder snelle toenamen van de bevolking. En dus kan/zal beter onderwijs in die landen waar het bevolkingsaantal snel toeneemt een deel van de oplossingen zijn. Maar de aanpak waar er momenteel de meeste hoop op gevestigd is uiteraard de technologische aanpak van het probleem. Namelijk kijkt iedereen uit naar nieuwe technologieën waarmee dit probleem kan verholpen worden.  Momenteel is CO2 het broeikasgas dat voor de meeste problemen zorgt. En dus probeert men de uitstoot van CO2 eerst aan te pakken. Hiervoor zijn er op technologisch vlak verschillende strategieën mogelijk. Namelijk kan een eerste strategie is om ervoor te zorgen dat het gemiddeld energieverbruik afneemt. Zodat er minder energie geproduceerd moet worden en zo wordt er dan ook minder CO2 uitgestoten. Een tweede strategie is om het rendement van onze energieprocessen en energiesystemen te verhogen zodat er minder energie verloren gaat bij het gebruik van de geproduceerde energie (dus om het rendement te verhogen van het verbruik van energie). Een derde strategie is om ervoor te gaan zorgen dat er minder broeikasgassen wordt uitgestoten per eenheid energie er geproduceerd wordt. Dit zorgt ervoor dat er tijdens de productie van energie minder CO2 uitgestoten wordt wanneer er eenzelfde hoeveelheid energie geproduceerd wordt. Maar bij deze strategie moet er terug een soort van opdeling gemaakt worden tussen twee verschillende mogelijkheden waar men dit doel kan bereiken. Namelijk al eerste mogelijkheid kan men werken aan het rendement van de energieproductie uit fossiele brandstoffen. Zodat er minder CO2 vrijkomt wanneer men eenzelfde hoeveelheid energie produceert. Maar een tweede mogelijkheid is om meer hernieuwbare energiebronnen, die slechts een nagenoeg verwaarloosbare CO2 uitstoot kennen in vergelijking met fossiele brandstoffen, toe te voegen aan de energiemix. Dit zorgt ervoor dat over de volledige energiemix, de gemiddelde CO2 uitstoot per hoeveelheid energie die geproduceerd wordt afneemt. Een vierde strategie is om ervoor te zorgen dat wanneer er dan toch broeikasgassen geproduceerd worden, deze niet zomaar vrij in de atmosfeer terecht komen. Deze vier strategieën pakken het probleem telkens op een ander niveau in de energiecyclus aan. Waarschijnlijk zullen deze vier strategieën, samen met nog andere, nodig zijn om het probleem in al zijn aspecten te gaan aanpakken op technologisch vlak. Op technologisch vlak kent elk van deze vier strategieën bepaalde uitdagingen waaraan er nog gewerkt moet worden. Maar naast deze uitdagingen bestaan er momenteel al een aantal sterk uitgewerkte technologieën die nagenoeg klaar zijn voor commercieel gebruik. Voor deze zaken is het enige wat nog in de weg staat voor een grote doorbraak het invoeren ervan. Het invoeren van een nieuwe technologie gebeurt veelal niet onmiddellijk nadat klaar is voor commercieel gebruik. Dit omdat de infrastructuur van de bestaande 'oude' technologie nog niet aan vervangen toe is. En dus moet de grote doorbraak steeds wachten op het uitfaseren van de oude technologie.  Het is dus zeer belangrijk dat men momenteel voldoende aandacht besteed aan de ontwikkeling van nieuwe technologieën voor onze energieprocessen, dit zodat wanneer de infrastructuur voor de 'oude' bestaande technologieën aan vervanging toe is, er al een alternatieve technologie ontwikkeld is. Daarnaast moet men bij het vervangen van de oude infrastructuur open staan voor vernieuwingen en het invoeren van nieuwe technologieën. Geschreven door Emile Glorieux Mon, 07 Feb 2011 05:00:00 +0000
|
- Hoe zullen wolken reageren op de klimaatverandering?
 De opwarming van de aarde is één van 's werelds meest dreigende problemen voor de toekomst. En daarom is het zo dat er de laatste jaren steeds meer en meer om te doen geweest is rond de klimaatverandering en de opwarming van de aarde. Maar dit probleem zit vrij complex in elkaar en tot nu toe is het nog niet gelukt het volledig te snappen. Bepaalde aspecten zijn relatief eenvoudig en anderen zijn dan weer een stuk moeilijker. Aan de basis van het probleem ligt de verandering van de gemiddelde temperatuur op aarde. Wanneer de temperatuur op aarde gaat variëren dan heeft dit gevolgen voor onnoembaar veel zaken, waaronder het klimaat, het smelten van de gletsjers en nog vele andere.
De temperatuur van het aardoppervlak wordt bepaald door een evenwicht van een aantal factoren. Zo zijn er de factoren die bijdragen tot een stijging van de temperatuur, namelijk de stralen van de zon die niet meteen wordt teruggekaatst en de aardwarmte. En dan zijn er ook de zaken die zorgen dat er warmte onttrokken wordt van het aardoppervlak, namelijk de verdamping van water, warmte-convectie, en infrarode straling van het aardoppervlak naar het heelal. Eén van de zaken die een zeer grote invloed heeft op de temperatuur op het aardoppervlak is de concentratie aan broeikasgassen in de atmosfeer. De concentratie aan deze gassen beïnvloed de hoeveelheid infrarode straling die teruggekaatst wordt naar het heelal en hoeveel er teruggekaatst wordt naar de aarde toe. Want broeikasgassen zijn niet volledig transparant voor infrarode stralen. De broeikasgassen in de atmosfeer worden van twee kanten bestraald met infrarode stralen. Namelijk er komen infrarode stralen uit het heelal van de zon naar de aarde toe, maar er komen er ook infrarode stralen van de aarde die naar het heelal toe gestraald worden.
 In het algemeen bevat de invallende straling van de zon 3 soorten elektromagnetische straling, namelijk infrarood, ultraviolet, en zichtbaar licht. De straling van de zon bestaat grotendeels uit zichtbaar licht en ultraviolet straling en in mindere mate uit infrarode straling. Éénmaal deze stralingen het aardoppervlak bereikt hebben, wordt het overgrote deel van deze straling geabsorbeerd. Door het absorberen warmt het aardoppervlak op. En daardoor gaat het aardoppervlak terug hoofdzakelijk infrarode straling gaan uitstralen want stralingswarmte is namelijk van de vorm van infrarode straling. In principe is infrarode straling is een andere naam voor stralingswarmte. De broeikasgassen in de atmosfeer beletten dat deze uitgestraalde warmte direct volledig verdwijnt naar het heelal. En doordat deze broeikasgassen niet transparant zijn voor infrarode straling houden zijn deze warmte rond de aarde. En zo zorgen zij ervoor dat de gemiddelde temperatuur hoger is/blijft.
Van de broeikasgassen zoals CO2 en CH4 is hun effect op de klimaatverandering gekend, hoe meer er zich van deze in de atmosfeer bevinden, hoe meer de aarde gaat opwarmen. Maar over andere broeikasgassen, is er nog onzekerheid over het effect op de klimaatverandering. Eén van deze broeikasgassen is namelijk waterdamp of dus anders gezegd gaat het hier dus over de wolken. Het was tot voor kort nog niet duidelijk hoe de computermodellen, die men gebruikt om voorspellingen te doen over de klimaatverandering, moeten omgaan met de invloed van de wolken. Deze onzekerheid was er omdat het afhankelijk is van de soort wolk of dat deze zou zorgen dat de temperatuur op aarde gaat toenemen of afnemen. De ene soort wolken zorgen ervoor dat het minder warm zal zijn op aarde omdat deze de invallende straling van de zon zullen tegenhouden. De andere soort wolken zorgen voor een omgekeerd effect, namelijk laten zij de invallende stralen van de zon door tot aan het aardoppervlak maar houden ze dan wel de stralen die door de aarde uitgestraald worden tegen. En dus zorgen ze dat de temperatuur op aarde zal toenemen. Aangezien wanneer de aarde gaat opwarmen, veel ijs zal gaan smelten van zowel de gletsjers als van het poolijs en dan gaat er ook meer water gaan verdampen. En dus is het vermoedelijk dat de concentratie waterdamp in de atmosfeer een invloed heeft wanneer men voorspellingen wil doen omtrent de opwarming van de aarde en de klimaatverandering.
 En tot onlangs zorgden de wolken voor een grote onzekerheid bij de voorspellingen gedaan met behulp van de computermodellen van het klimaat. Want het is moeilijk te bepalen welk type wolken er het meest gaan voorkomen en dus welk effect er het meest dominant zal zijn. Er worden meerdere computermodellen gebruikt om de verandering van het klimaat in de toekomst te gaan simuleren op basis van bepaalde ingegeven data. De verschillende modellen gingen veelal op een verschillende manier om met de invloed van de wolken. En dit zorgde dan uiteraard dat deze modellen een verschillende uitkomst weergaven ook al werden dezelfde gegevens ingegeven. Er waren bepaalde computermodellen die zelfs de invloed van de wolken negeerden. Dit omdat met het ene type wolken de temperatuur toeneemt en met het andere type de temperatuur afneemt. En dus wanneer men verondersteld dat beide type even vaak voorkomen dat is hun invloed inderdaad neutraal en mag de invloed van de wolken genegeerd worden. Maar er bestaat wel geen zekerheid over de veronderstelling dat beide type wolken even vaak zullen voorkomen en dat dit steeds zo zal blijven ook wanneer het klimaat veranderd. Maar ook zijn er computermodellen die ervan uitgaan dat wolken zorgen voor opwarming van de aarde. En dus wanneer de concentratie aan waterdamp toeneemt in de atmosfeer, dan zal dit ertoe leiden dat de temperatuur op aarde zal stijgen.
Andrew Dessler, een professor van Texas A&M University aan het departement van atmosfeer wetenschappen, heeft de invloed van de wolken uitvoerig onderzocht om een antwoord te vinden op de vraag wat nu juist het gevolg zou zijn wanneer de concentratie aan waterdamp stijgt in onze atmosfeer. En zo kan men in de toekomst ook een groot element van de kritiek op de voorspellingen over de verandering van het klimaat gaan vermijden. Namelijk is er een heleboel kritiek op de resultaten van de computermodellen die men gebruikt om het klimaat te gaan simuleren. Een groot punt van kritiek is de invloed van de concentratie waterdamp in de atmosfeer, vele critici verwijten dat de computermodellen een verkeerd resultaat tonen omdat ze deze invloed verkeerd in rekening brengen. Zijn conclusie in het gepubliceerde werk over dit onderwerp was dat wanneer de temperatuur stijgt op aarde dat dit zal zorgen voor een stijging van de concentratie aan waterdamp in de atmosfeer, doordat er meer water zal verdampen. En deze grotere concentratie aan waterdamp zal ervoor zorgen dat de temperatuur op aarde verder zal toenemen.
Maar er komt kritiek op het werk van Andrew Dessler, namelijk verteld Roy Spencer, een klimatoloog van de University of Alabama, dat Andrew Dessler het verkeerd op heeft. Roy Spencer publiceerde een paper waarin hij concludeer t dat wanneer de concentratie waterdamp in de atmosfeer zal toenemen, dit ervoor zal zorgen dat de temperatuur op aarde zal afnemen in plaats van stijgen. Maar andere wetenschappers zijn het dan weer eens met de conclusie van Andrew Dessler. Eén van hen is Dennis Hartmann, een professor in de atmosfeer wetenschappen van de University of Washington. Hij verteld dat, op basis van de beschikbare gegevens en data, dat een negatieve feedback van een stijging van de waterdamp-concentratie in de atmosfeer op de gemiddelde temperatuur op aarde een heel stuk onwaarschijnlijker is dan een positieve feedback van de waterdamp-concentratie op de temperatuur. De feedback verschilt heel erg uitlopend verschillend wanneer men de huidige klimaatmodellen bekijkt. Maar hij is van mening dat wanneer men een algemeen consensus zou moeten opstellen, gebaseerd op wat de modellen tot nu toe al verspeld hebben, dat het overduidelijk is dat er een positieve feedback bestaat tussen de waterdamp-concentratie en de temperatuur.
De studie die Andrew Dessler heeft uitgevoerd maakt gebruik van de data die verzameld geweest is door NASA's Terra satelliet. Deze satelliet is uitgerust met een instrument genaamd CERES, wat staat voor Clouds and Earth's Radiant Energy System. Met CERES dient om stralingen te gaan opmeten in de atmosfeer en men is hiermee in staat om straling de infrarode straling van de zon, die terug het heelal in gereflecteerd wordt te onderscheiden van de infrarode straling die uitgestraald wordt door de aarde. En dit kan men gaan doen op verschillende hoogte in de atmosfeer, van boven tot onder. Deze satelliet werd in maart 2000 de ruimte ingestuurd en dus heeft men er al 10 jaar lang data meer verzameld. Doordat 10 jaar een relatief korte tijd is om voldoende data in te zamelen, is het resultaat dus nog niet echt 100% betrouwbaar. Er is nood aan data van over een langere periode om deze zaak verder te gaan uitpluizen, zeker wanneer men deze data wil gebruiken om voorspellingen te gaan doen op lange termijn. En dit is juist wat men wil doen bij de klimaatmodellen. Om een idee te krijgen over wat er zal gebeuren met de wolken wanneer het een lange tijd warmer is op aarde, moet er gewacht worden tot het een relatief lange tijd warmer is op aarde. Pas dan kan men met zeker gaan zeggen wat het effect is en kan ervan uitgegaan worden dat het ervaren verschijnsel zich opnieuw zal voordoen wanneer het een volgende keer warmer is of verder warmer wordt op aarde. Maar tot dat dit zich voordoet, kan men enkel voorgaan op de waargenomen verschijnselen tijdens de relatief korte periodes dat het warmer was op aarde. En uit deze korte periodes kan men ergens al een idee krijgen wat men kan verwachten indien het een lange periode warmer is.
Maar in het algemeen kan men er wel over eens zijn dat de analyse die Andrew Dessler heeft uitgevoerd, toch wel een handig diagnostisch hulpmiddel is. Het kan gebruikt worden om de bestaande klimaatmodellen te gaan 'ijken'. Met ijken wordt bedoeld dat men kijkt in hoever de voorspellingen overeenkomen met de waarnemingen. Namelijk, bij de klimaatmodellen heeft men nu ergens een richtlijn over hoe men de invloed van de wolken of dus de concentratie waterdamp moet in rekening brengen. En men kan dit gaan controleren de voorbije 10 jaar te gaan simuleren en te kijken of de resultaten overeenkomen met de waarnemingen die men heeft opgenomen met de Terra satelliet. Zo kan men, in het mate van het mogelijke, zeker zijn dat het beschouwde klimaatmodel een betrouwbaar resultaat geeft. Wed, 29 Dec 2010 06:00:00 +0000
|
- Terugtrekkende gletsjers zorgen voor een tekort aan drinkbaar water
Zoals als algemeen gekend stond de stoommachine aan het begin van de industriële revolutie. Het eerste land die met deze trend werd geconfronteerd was uiteraard Groot-Brittannië en door de intrede van de stoommachine was de mens niet langer meer afhankelijk van menskracht, paardenkracht, watermolens en windmolens. De stoommachine, in eerste plaats in 1711 uitgevonden door Thomas Newcomen en later in 1769 sterk geoptimaliseerd door de welbekende James Watt. In deze tijd ken men ook een grote bevolkingstoename die ervoor zorgde dan tussen 1750 en 1850 het bevolkingsaantal in Europa verdubbelde.  Doordat er toen steeds meer mensen waren en deze o.a. allemaal kleren moesten hebben kende de textielindustrie een grote expansie. En dankzij de stoommachine kon het textiel sneller en goedkoper geproduceerd worden en bleven de loonkosten laag. Zo is de textielindustrie één van de aanjagers van de industriële revolutie geweest. Maar de stoommachines is ook de start geweest van de mens zijn overmatig gebruik van fossiele brandstoffen en later zou dit verbruik ook als een verslaving vernoemd worden. Nu zoveel jaar later is men onder ogen gekomen dat er ook niet zo'n prettige gevolgen zijn bij het gebruik van fossiele brandstoffen. Het heeft wel een hele tijd geduurd, meer dan 100 jaar, vooraleer men deze gevolgen heeft kunnen inzien. Dit ligt niet onmiddellijk aan de mens of aan de ontwikkeling in de wetenschappelijke wereld maar hoofdzakelijk aan het feit dat deze nadelige gevolgen slechts op lange termijn waarneembaar zijn. Er zit namelijk een bepaalde, relatief grote tijdvertraging in het logische oorzaak-gevolg verband, als het gaat over de klimaatverandering door de grote uitstoot van broeikasgassen. Omdat de industriële evolutie zo ongeveer het begin is geweest van de invloed van de menselijke activiteiten op het klimaat, wordt er veel refereert naar deze periode wanneer men uitspraken doet over de verandering van het klimaat of aspecten ervan.
Eén van de zaken waarover men vergelijkingen doet ten opzichte van voor de industriële revolutie is over het afsmelten van de gletsjers. Natuurlijk is bij het afsmelten van de gletsjers niet enkel de klimaatverandering die een rol speelt. Ook andere zaken hebben een invloed op de temperatuur op aarde en dus ook op het afsmelten van de gletsjers. Bijvoorbeeld vond vanaf 1550 tot 1850 op aarde de kleine ijstijd plaats. De kleine ijstijd staat voor een relatief koude periode. Tijdens deze periode lag de temperatuur zo gemiddeld zo'n 1 à 2 graden lager ten opzichte van het gemiddelde temperatuur op aarde. Vanaf 1850 tot 1940, was de gemiddelde temperatuur op aarde terug gelijk aan het normale gemiddelde. Deze temperatuurstijging tussen de kleine ijstijd en de daarop volgende periode van normale temperatuur zorgde dat de gletsjers begonnen te smelten. Maar zo'n 100 jaar na het einde van de kleine ijstijd, nam de temperatuur op aarde terug lichtjes af wat ervoor zorgde dat het afsmelten van de gletsjers werd afgeremd en zelfs voor een relatief korte tijd werd omgekeerd. En vanaf 1980, zo'n goede 150 jaar na de start van de industriële revolutie, begonnen de temperatuur onnatuurlijk toe te nemen waardoor ook het afsmelten van de gletsjers steeds sneller is beginnen plaatsvinden. En doordat de menselijke invloed op het klimaat steeds groter en groter is geworden dan de natuurlijke variatie, is het momenteel ondenkbaar dat er plots een sneller verandering zal optreden in deze trend wanneer de mensen hun gedrag niet gaan veranderen.
 Het smelten van de gletsjers lijkt op het eerste zicht niet echt zo'n dreiging dan dat die eigenlijk is. Het is niet dat er zich dan gewoon een beetje minder ijs op het land bevindt. Eerst en vooral, wanneer gletsjers smelten dan moet al de smeltwater ergens naar toe. En uiteraard, al het water zal vroeg of laat zijn weg vinden tot aan de zeeën en de oceanen. Al dit extra water, zal er uiteindelijk dan toeleiden dat de zeespiegel zal gaan stijgen. En wanneer de zeespiegel stijgt dan heeft dit dramatische gevolgen voor al wie in laaggelegen gebieden wonen dicht bij een kustlijn of dergelijke. Maar het zal waarschijnlijk niet zolang duren vooraleer men problemen zal ondervinden door het versneld afsmelten van de gletsjers. Namelijk omdat de mens op vele locaties in de wereld afhankelijk is, of toch in zeer grote mate vertrouwd op het smeltwater voor allerhande toepassingen. Dus wanneer deze gletsjers versneld gaan afsmelten dan gaat na een bepaalde tijd, wanneer al een groot deel van de gletsjer is afgesmolten, de hoeveelheid smeltwater gaan verkleinen. En op dat moment zullen deze mensen leiden aan een tekort aan water voor hun activiteiten. En aangezien 87% van het zoetwater op aarde vast zit in de gletsjers gaat het hier om een belangrijke hoeveelheid drinkbaar water.
Maar naast watervoorziening vervult het smeltwater van de gletsjers ook nog een andere taak waar de mens veel gebruik van maakt. Namelijk een gletsjer verplaatst zich ook traag bergafwaarts en hierbij schuurt deze massa bevroren water over het gesteente. Daarbij wordt een deel van het gesteente verbrijzeld tot kleinere deeltjes. Deze kleinere deeltjes worden dan meegevoerd door het smeltwater naar lager gelegen gebieden. Maar deze kleine deeltjes verbrijzeld gesteente bevatten onder andere ook bepaalde mineralen. En deze mineralen komen goed van pas bij groeiende planten en aangezien veel water gebruikt wordt voor de irrigatie van akkers, komen deze meegevoerde mineralen veelal goed van pas. Maar wanneer gletsjers zijn gesmolten dan verdwijnt ook deze toevoer van mineralen naar akkers en dergelijke. Dit zorgt dat gewassen minder goed zullen groeien indien men ze niet op een andere manier gaat voorzien van de nodige mineralen daarvoor.
Het afsmelten van de gletsjers heeft ook een invloed op de interactie tussen de aarde en de zon, of eerder met de zonnestralen. Namelijk door het afsmelten van de gletsjers verandert het albedo van de aarde. Het albedo van een object, is een begrip uit de warmteleer, en is een maat voor het weerkaatsingsvermogen van dat object. Het wordt gedefinieerd als de verhouding tussen de hoeveelheid opvallende en gereflecteerde elektromagnetische straling. Het verschil is opmerkelijk groot, namelijk het albedo of dus het weerkaatsingsvermogen van verse sneeuw of ijs is 80% à 95%, van oude smeltende sneeuw is deze verschillende, namelijk 40% à 70%. En die van grondaarde is 5% à 30%, wat een heel stuk kleiner is dan die van een gletsjers.
Het gaat dus niet om zomaar een beetje ijs op een berg die smelt wanneer men het geeft over het smelten van de gletsjers. Er komt heel wat meer bij kijken. En de bevolkingsgroepen zullen één van de eersten zijn die de gevolgen van de klimaatverandering zullen ondervinden en geconfronteerd worden met de problemen ervan. En daarom heeft Noorwegen een tijdje geleden de beslissen genomen om $ 12 miljoen te spenderen aan uitbreidingen voor de metingen van de gletsjers in het Himalaya gebergte en het smelten ervan. Dit budget kent ook nog een tweede doelstelling, namelijk het helpen van de lokale bevolking in dit gebied om zich te gaan aanpassen aan de klimaatverandering en de gevolgen ervan.
Voor de mensen die er leven zullen er de komende decennia een heleboel zaken gaan vervangen als het gaat over het smeltwater van de gletsjer. In het algemeen zal het er het probleem zijn dat ze op het ene moment teveel en op het andere moment te weinig water hebben. En water is overal het kader van alles zoals landbouw, leefbaarheid, industrie, en nog heel veel andere zaken. Wanneer 'plots' - of dus op een relatief korte tijd - iets verandert in de waterkringloop van een regio of gebied en men heeft niet voldoende tijd om zich aan te passen aan de veranderingen, dan komen vele van de mensen in de problemen te zitten. En bij de gletsjers van het Himalaya gebergte gaat het hier over heel veel mensen. Namelijk zorgen deze gletsjers voor de watervoorziening van nagenoeg alle bewoners in Zuidoost Azië. Er leven zo'n 210 miljoen mensen in de directe omgeving van deze gletsjers en dan nog eens 1,3 miljard mensen leven verderop stroomafwaarts. Deze 1,3 miljard mensen zijn ook afhankelijk van de stroom van smeltwater van de gletsjers die zijn baan zoek naar de oceaan. Het is in hun belang dat er zorg gedragen moet worden voor deze gletsjers en dus voor de temperatuur op aarde.
Tot vorig jaar was men ervan overtuigd dat het nog tot 2350 zou duren vooraleer het ijs van deze gletsjers zou gesmolten zijn. Maar vorig jaar kwam er het schokkend nieuws dat dit niet in 2350 maar in 2035 het geval zou zijn. Wat heel erg binnenkort is en dus heeft deze bevolking onvoldoende tijd om zich te gaan aanpassen aan een dergelijke drastische verandering. En daarom zijn verschillende onderzoekers aan het werk gegaan om een idee te krijgen toe hoever het verdwijnen van deze gletsjers effect zou gaan hebben. En om hiervan een idee te krijgen is het noodzakelijk om informatie te hebben over de gletsjers, het smeltwater van deze gletsjers, waar het smeltwater zo overal terecht komt en waarvoor het zo allemaal gebruikt wordt. Met deze informatie kan men een transitie gaan begeleiden om zich aan te passen aan de aankomende veranderingen.
Momenteel is er een tekort aan data om een goed en betrouwbaar beeld te krijgen over het afsmelten van de gletsjers in het Himalaya gebergte. Wetenschappers hebben wel data ter hun beschikking over het smelten van bepaalde specifieke gletsjers maar dit in onvoldoende om een globaal beeld te vormen van de gletsjers in gans het gebergte. Veelal liggen dergelijke gletsjers niet in de onmiddellijke nabijheid van goed bereikbare regio's en gebieden. En dit maakt het installeren van de nodig meetapparatuur er niet echt eenvoudiger op. Bij de data die momenteel beschikbaar is over smeltende gletsjers zijn meestal over gletsjers die zich op een relatief lage hoogte bevinden. Over de toestand van de hoger gelegen gletsjers is heel wat minder bekend. En dus is het noodzakelijk om ook daar informatie over te krijgen. Zodat men een beter beeld krijgt over deze gletsjers.
Thu, 16 Dec 2010 06:00:00 +0000
|
| |
Nederland: GGD_Nederland: [ Geolocation ] (Laatste update: maandag 13 mei 2013 02:46:37)
|
|
|
| |
Nederland: KVK_Landelijk: [ Geolocation ] (Laatste update: Maandag 13 Mei 2013 02:27:16
)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
Nederland: Nieuws.nl: [ Geolocation ] (Laatste update: maandag 13 mei 2013 05:29:56)
|
- Inspectie kraakt organisatie alarmnummer 112
(Novum) - Het landelijke alarmnummer werkt niet zoals zou moeten. Om 112 goed te laten functioneren is een strakkere sturing en regie noodzakelijk. De samenwerking en afstemming tussen de betrokken partijen scoren onvoldoende, mede vanwege een 'lappendeken' aan contracten. Lees verder.. Sun, 12 May 2013 17:02:31 +0200
|
| |
Nederland: NOS_Headlines: [ Geolocation ] (Laatste update: Maandag 13 Mei 2013 02:27:16
)
|
- Queen brengt drummers tot zwijgen
De actrice Helen Mirren heeft verkleed als koningin Elizabeth een groep drummers tot zwijgen gebracht. Mirren kwam zaterdagavond, in de pauze het theater in de Londense wijk West End uit, omdat het geluid van de drums het toneelstuk The Audience zo goed als onverstaanbaar maakte. Mirren stak een tirade af, die de verblufte drumband onmiddellijk tot zwijgen bracht. De actrice zei achteraf dat ze zich er rot over voelde, maar dat ingrijpen noodzakelijk was omdat de voorstelling werd verstoord. PremiersThe Audience gaat over de wekelijkse ontmoetingen van Elizabeth met de Britse premiers in de afgelopen 60 jaar. De drummers liepen door West End om een homofestival te promoten. De organisator zei dat niet veel dingen hem nog kunnen schokken, maar wel als Helen Mirren als koningin Elizabeth je vloekend en tierend tot de orde roept. 6 May , 2013 : 12:10:42
|
| |
Nederland: NRC: [ Geolocation ] (Laatste update: Maandag 13 Mei 2013 02:27:16
)
|
- Inspectie kraakt organisatie alarmnummer 112: lappendeken aan contracten
Het landelijke alarmnummer werkt niet zoals zou moeten. Om 112 goed te laten functioneren is een strakkere sturing en regie noodzakelijk. Dat concluderen de Inspectie Veiligheid en Justitie en Agentschap Telecom in een gezamenlijk onderzoek naar de organisatie en opbouw van het alarmnummer. 12 May , 2013 : 17:44:15
|
| |
Nederland: Rechtopgezondheid: [ Geolocation ] (Laatste update: Maandag 13 Mei 2013 02:27:16
)
|
- Mogelijk 5 miljoen Nederlanders verhoogd risico op vitamine D tekort.
Naar schatting hebben ruim 5 miljoen mensen in Nederland een verhoogd risico op een vitamine D tekort, waaronder 90% van de bewoners van verzorgings- en verpleeghuizen.2 De Gezondheidsraad heeft de grote impact op de volksgezondheid van dit relatief onbekende probleem erkend. In een recent rapport benadrukt zij dat grote bevolkingsgroepen onvoldoende vitamine D binnenkrijgen door zonlicht en voeding. Het advies luidt: hoog gedoseerde suppletie is noodzakelijk .2 In Nederland is de zon in de maanden september tot en met maart te zwak voor voldoende aanmaak van vitamine D. Met name aan het einde van een winter wordt relatief vaak een vitamine D tekort geconstateerd. Dit tekort aan zonlicht kan onvoldoende gecompenseerd worden met voeding, suppletie is noodzakelijk. Voldoende vitamine D is van belang om botontkalking (osteoporose) te voorkomen. De actieve vorm van vitamine D is geen vitamine, maar een hormoon. Dat te weinig vitamine D daardoor ook kan leiden tot spierzwakte, afname van mobiliteit en zelfs in verband wordt gebracht met een verstoord afweersysteem weten nog maar weinig Nederlanders (respectievelijk 21%, 14% en 11%).Lees meer... 13 May , 2013 : 02:37:18
|
| |
Nederland: Security.nl: [ Geolocation ] (Laatste update: maandag 13 mei 2013 08:35:29)
|
- Oplichter imiteert bankmanager op LinkedIn
Internetoplichters doen zich op de zakelijke sociale netwerksite LinkedIn voor als managers van bestaande banken, in de hoop zo potentiële slachtoffers te overtuigen. Thu, 09 May 2013 13:14:12 +0200
|
| |
World: Info.nu: [ Geolocation ] (Laatste update: maandag 13 mei 2013 08:26:36)
|
|
|
|
|
- Auping, een Nederlands beddenbedrijf
Auping, het Nederlandse beddenbedrijf, werd in 1888 opgericht door Johannes Auping. Het is een echt familiebedrijf en dat is het nog steeds. De slogan… Sun, 12 May 2013 08:24:34 +0200
|
Twitter over Zakelijk
|
|